20/8/2005 - Neyzenim
Bilinmez,
Hangi gidişin ardındadır akşam.
Sağ yanımda gurbet, sol yanımda hazan.
Verdim de ruhumu Azrail’in eline,
Koymadı gidişin, can verişim kadar...
Yalnız bir ruhtu aşk ateşiyle yanan,
.............yandıkça donup,
..................gecenin koynuna sokulan.
Hayır!
Hayır, ben değildim gidişine ağlayan.
Ben sadece sevdim,
Gerisiyse koskoca bir yalan.
Ne zaman ki rüyalarımı hayale versem,
Şafaklarıma gözlerin doğar.
Ne zaman ki aşk-ı feryat eylesem,
Hasretin ansızın ruhumu boğar.
Ruhunu ruhuma ektim, gecelerden bir gece.
Titreyiverdim birden, eşkini görünce.
Perileri kıskandırıyordu sanki yüzün,
Mecnun bile görmedi böylesine bir hüzün.
Damla damla içtim o an gözlerinden.
Kirpiklerin gülümserken, Kehkeşanlar ötesinden.
Eğer bekliyorsam, sanma ki senin için,
Benim mahzunluğum yitik bir sevda için.
Ve eğer gideceksen, beni öldür öyle git,
Ben zaten ölürüm, seni görmediğim vakit.....
|
